Sa ndihen punonjësit të vetmuar dhe si duhet ndihmuar?
17 Dhjetor '24
Në nivel global, një në pesë punonjës raporton se ka përjetuar shumë vetminë, sipas raportit të ri të Gallup për Gjendjen e Vendit Global të Punës: 2024.
Vetmia është më e përhapur te punonjësit më të rinj se 35 vjeç sesa tek ata të moshës 35 vjeç e lart. Të njëjtat përqindje të burrave dhe grave që punojnë raportojnë vetminë: secili 20%. Nivelet e punës gjithashtu dukej se kishin pak lidhje me vetminë.
Nga të gjitha variablat e analizuar nga Gallup, vendndodhja e punës tregon dallimet më të mëdha në përvojat e punonjësve me vetminë. Punonjësit plotësisht në distancë raportojnë nivele dukshëm më të larta të vetmisë (25%) sesa ata që punojnë ekskluzivisht në terren (16%) -- punëtorët hibridë bien në mes me 21%.
Pse ka rëndësi vetmia
Izolimi social dhe vetmia kronike kanë efekte shkatërruese në shëndetin fizik dhe mendor. Profesoresha e Harvardit dhe shkencëtarja e lartë e Gallup, Lisa Berkman dhe kolegët e saj studiuan marrëdhëniet midis lidhjeve sociale dhe komunitetit dhe shkallës së vdekshmërisë gjatë një periudhe nëntëvjeçare. Rreziku i vdekshmërisë në mesin e njerëzve që nuk kishin lidhje me komunitetin dhe shoqërinë ishte dy herë më i madh se ai i njerëzve që kishin shumë kontakte sociale. Këto dallime ishin të pavarura nga shëndeti fizik, statusi socio-ekonomik dhe praktikat shëndetësore.
Studime të tjera kanë gjetur marrëdhënie të ngjashme midis lidhjeve të forta sociale dhe jetëgjatësisë.
Si mund të ndihmojnë punëdhënësit?
Lajmi i mirë është se vetë puna ul vetminë. Në përgjithësi, të rriturit që punojnë kanë më pak gjasa të përjetojnë vetminë (20%) sesa ata që janë të papunë (32%), dhe kjo mbetet e vërtetë në të gjitha grupmoshat.
Megjithatë, ky efekt pozitiv është shumë më i fortë, me rritjen e angazhimit të punonjësve. Nëse punonjësit janë të shkëputur në mënyrë aktive, ata kanë pothuajse po aq gjasa të jenë të vetmuar sa edhe ata që janë të papunë. Nëse punonjësit janë të angazhuar -- nëse e shohin punën e tyre kuptimplotë dhe ndihen të lidhur me anëtarët e ekipit dhe organizatën e tyre -- gjasat e tyre për vetminë janë dukshëm më të ulëta.
Në një studim të veçantë në SHBA, punonjësit e angazhuar kishin 64% më pak gjasa të ishin të vetmuar sesa ata që nuk ishin të angazhuar. Angazhimi i përgjithshëm ka një efekt shumë më të fortë se cilido nga 12 aspektet individuale të angazhimit që Gallup ka studiuar. Për shembull, punonjësit që thonë se opinioni i tyre ka rëndësi kanë 39% më pak gjasa të jenë të vetmuar dhe ata që arrijnë të bëjnë atë që bëjnë më mirë çdo ditë, kanë 37% më pak gjasa të jenë të vetmuar.
Çuditërisht, të kesh një mik të ngushtë në punë është ndër më të ulëtat nga 12 artikujt kur bëhet fjalë për reduktimin e vetmisë. Punonjësit që thonë se kanë një mik të ngushtë në punë kanë 21% më pak gjasa të jenë të vetmuar. Kjo është ende kuptimplotë, por jo aq e rëndësishme sa angazhimi në përgjithësi.
Pse mund të jetë kështu? Është e mundur që puna me shumë angazhim e thithë vëmendjen e njerëzve në një shkallë që ata të mos ndiejnë vetminë - ata thjesht janë shumë të zënë duke bërë diçka që i intereson.
Nëse udhëheqësit duan të trajtojnë vetminë e punonjësve të tyre, alternativa më e mirë mund të jetë ndjekja e angazhimit të punonjësve në mënyrë të vazhdueshme. /AkademiPune