Si ndikon puna e prindërve në formësimin e karrierës së fëmijëve?

17 Korrik '24

	 	 
Maureen Perry-Jenkins është profesoreshë e psikologjisë në Universitetin e Massachusetts, Amherst. Ajo ka shpenzuar njëzet vjet duke hulumtuar pyetje rreth efekteve të kthimit të prindërve të rinj në punë menjëherë pas lindjes së fëmijës dhe më shumë se 350 familje (kryesisht me paga të ulëta) lejuan ekipin e saj t'i ndiqte nga shtatzënia deri në vitin e parë të shkollës fillore të një fëmije.

 Çfarë ndodh në punë, shfaqet në shtëpi.

Orët që një prind shpenzon në punë jashtë shtëpisë kanë pak (nëse ka) efekt në lidhjen e fëmijës me prindërit e tyre, ose në mirëqenien e përgjithshme të fëmijës. Shumë më e rëndësishme është ajo që prindi përjeton në punë – që ka një ndikim të thellë në mirëqenien e fëmijëve. Mendoni për punën si një anëtar të familjes. Ka një vend në tryezën e darkës, përfshihet në marrëdhënien e mamasë dhe babit dhe shfaqet në mënyrën se si prindërit lidhen me fëmijët e tyre.
Një prind që punon dhe ka përvoja pozitive në punë ka më shumë gjasa të ketë përvoja pozitive në shtëpi. Kjo mund të tingëllojë që dihet, por hulumtimi i bën akoma më të qarta efektet e fuqishme – të dobishme dhe të dëmshme – që vendi i punës mund të ketë në familje.
Për shembull, praktikat në vendin e punës që u japin punëtorëve autonomi (kontroll mbi mënyrën se si ata bëjnë punën e tyre ose menaxhojnë kohën e tyre) janë një parashikues i shëndetit pozitiv fizik dhe mendor për prindërit, dhe për fëmijët. Gjithashtu, nënat e reja që punojnë me një mbikëqyrës mbështetës në punë kishin më pak simptoma të depresionit. Ky është një zbulim kritik sepse depresioni i nënës mund të pengojë zhvillimin e shëndetshëm të një fëmije. Dhe me rëndësi të veçantë: nënat dhe baballarët që punonin, të cilët ndiheshin të mbështetur në punë, kishin fëmijë që ishin më të avancuar në masat e aftësive sociale dhe kishin më pak probleme të sjelljes në vitin e tyre të parë të shkollës.

Puna ka rëndësi: ajo që i ndodh një prindi në punë mund të ndikojë drejtpërdrejt në shëndetin fizik dhe mendor të fëmijëve dhe familjeve.

 Një punë me pagë të ulët nuk duhet të jetë një punë e keqe.

Ekziston një perceptim i përbashkët se puna me paga të ulëta është e lodhshme dhe poshtëruese—punë e keqe. Por ky tregim popullor është mashtrues. Shumë nga prindërit që punonin në studimin tonë gjetën kënaqësi në punën e tyre dhe krenoheshin që e bënin mirë punën e tyre. Sigurisht, për shumë punonjës me paga të ulëta, vendi i punës është një vend i pakënaqur, apo edhe degradues dhe i dëmshëm. Por zakonisht nuk është puna aktuale që e bën një punë të keqe. Më shpesh është vendi i punës që e bën një punë të mjerueshme.
"Punëtorët që kanë besimin dhe mbështetjen e një mbikëqyrësi shfaqen ndryshe në punë” 
Në një vend të keq pune, punonjësit janë të detyruar nga rregulla dhe procedura jofleksibile. Ata ndihen të vetmuar, të parespektuar nga mbikëqyrësit dhe të pambështetur nga kolegët. Po ju tregojmë historinë e Emës, për shembull, e cila është një rrethanë shumë e zakonshme: Ema ishte shofere për një kompani të dërgesës së paketave. Pas tetë javësh pushim pa pagesë pas lindjes së vajzës së saj, ajo u kthye në punë. Ajo kërkoi leje nga shefi i saj për të përdorur zyrën kryesore për të pompuar qumështin e gjirit, duke i ofruar të fillonte punët e saj herët ose të punonte vonë. Përgjigja e tij ishte një jo e prerë. Kështu, Ema pomponte qumështin e gjirit në pjesën e pasme të kamionit të saj të pa ngrohur gjatë një dimri të ftohtë.
Punëtorët kanë nevojë për dikë në këndin e tyre. Punëtorët që kanë besimin dhe mbështetjen e një mbikëqyrësi shfaqen ndryshe në punë. Ata shprehin përkushtim më të madh dhe marrin iniciativën. Ata shfaqen ndryshe edhe në shtëpi—si prindër më të vëmendshëm dhe më të kujdesshëm.
Ndryshe nga historia e Emës, këtu është një shembull i asaj që ndodh në një punë të mirë dhe me paga të ulëta: Një nënë e re në studimin tonë punonte si arkëtare. Ajo ishte në muajt e fundit të shtatzënisë, kështu që qëndrimi në një orar prej tetë orësh po bëhej gjithnjë e më i vështirë. Shefi i saj, me iniciativën e tij, i dha asaj një stol për t'u ulur dhe për ta lënë të bënte pushime sipas nevojës. "Kishte rregulla të rrepta në arkë," na tha ajo, "nuk mund të ulesh, por ai theu rregullat për mua dhe kjo kishte rëndësi”.

 Ndryshim i vogël në jetën e punës, ndryshim i madh në jetën familjare.

Dallimi midis një pune të keqe dhe një pune të mirë varet kryesisht nga kultura e vendit të punës - mënyra se si punonjësi e përjeton të qenit në punë. Lajmi i mirë është se ato që duken të jenë praktika të thjeshta biznesi me sens të përbashkët (duke siguruar autonomi, orare fleksibël, mbikëqyrje mbështetëse) mund të kenë një ndikim të fuqishëm dhe pozitiv në kulturën e vendit të punës dhe mirëqenien e familjeve të punëtorëve.
 
Ja një shembull i një kulture të mirë në vendin e punës: Një stiliste flokësh na tha se morëm një telefonatë me lajmin se foshnja e saj ishte e sëmurë dhe duhej të merrej menjëherë. Ajo kishte ende tre klientë në orarin e saj për atë ditë, por shefi i saj tha: “Shko, sigurisht. Familja vjen e para. Ne do ta kuptojmë këtë”. Kështu duken respekti, mbështetja dhe fleksibiliteti.
Akti i thjeshtë i një vendimi biznesi njerëzor dhe empatik mund të ulë stresin e një punonjësi dhe të promovojë mirëqenien fizike dhe mendore. Veprim i vogël; efekt i madh. Punëdhënësit duhet ta lexojnë këtë: Nëse krijoni një vend pune që nderon punën, që respekton dhe mbështet njerëzit që e bëjnë atë, atëherë punonjësit tuaj ka të ngjarë të jenë më produktivë.
"Akti i thjeshtë i një vendimi biznesi njerëzor dhe empatik mund të ulë stresin e një punonjësi dhe të promovojë mirëqenien fizike dhe mendore”.
Merrni parasysh historinë e Lindës: Linda ishte paketuese e dërgesave në një fabrikë që prodhonte qirinj. Një ditë shefi i saj e pyeti: "Po marr kërkesa nga klientët që duan që ju t'i paketoni porositë e tyre. Çfarë po ndodh?” Linda shpjegoi se ajo kishte futur shënime dhe mostra të aromave të qirinjve në paketat e klientëve të saj. Shefi i saj u befasua këndshëm dhe i kërkoi asaj të trajnonte bashkëpunëtorët e saj në qasjen e saj unike ndaj shërbimit ndaj klientit. Asaj iu dha një çmim për inovacion dhe promovim. Linda raportoi se ndihej e respektuar dhe e mbështetur - ajo tha se puna ishte argëtuese.

 Puna e babait ka rëndësi.

Kur studiuesit dhe politikëbërësit flasin për prindërit që punojnë, ata zakonisht nënkuptojnë nënat që punojnë. Literatura e shkencave sociale i kushton shumë më tepër vëmendje se si puna e nënave ndikon te fëmijët. Shumë prej nesh ndajnë një paragjykim kulturor për këtë çështje: Ne besojmë se kujdesi për fëmijët është kryesisht punë e mamasë, kështu që kujdesi i nënës është më i rëndësishëm se i babait. Kjo është e pasaktë.
Puna e babait ka po aq ndikim sa puna e mamasë në mirëqenien e një familjeje. Baballarët që punonin në studimin tonë, të cilët kishin një shkallë më të madhe kontrolli mbi mënyrën se si e bënin punën e tyre, ishin më të etur për t'u angazhuar me fëmijët e tyre të mitur kur mbërrinin në shtëpi nga puna. Këta fëmijë hyjnë në klasën e parë me aftësi më të avancuara sociale dhe më pak probleme të sjelljes, krahasuar me fëmijët, prindërit e të cilëve ndiheshin të pambështetur në punë.
Marrëdhëniet e baballarëve në punë luajnë gjithashtu një rol të rëndësishëm. Baballarët me marrëdhënie të forta dhe pozitive me bashkëpunëtorët kishin të ngjarë të ishin më të angazhuar si prindër. Ata gjithashtu raportuan se kishin ndërveprime më të ngrohta me fëmijët e tyre. Peter, një baba që punonte që mori pjesë në studimin tonë, shpjegoi se si lidhjet e miqësisë në punë e mbështetën drejtpërdrejt atë si baba i ri. Kur lindi djali i tij, bashkëpunëtorët e Pete dhuruan secili nga një ditë nga pushimet e tyre, në mënyrë që ai të mund të ishte në shtëpi për javën e parë të jetës së foshnjës së tij. “Ata janë si një familje. Nuk mund të kërkoja një grup më të mirë djemsh.”
Ka kaluar shumë kohë që të gjithë ne të korrigjojmë paragjykimet që na bëjnë të pakësojmë ose injorojmë rolin e baballarëve në prindërimin e hershëm. Baballarët po shpenzojnë më shumë kohë duke u kujdesur për fëmijët sesa në brezat e kaluar. Ky është një zhvillim pozitiv. Nga kjo rrjedh se ajo që baballarët përjetojnë në punë do të ketë një rëndësi në rritje për zhvillimin kognitiv dhe social të fëmijëve të tyre.
Një prind që punon - një nënë ose një baba - i cili ndihet i respektuar dhe i vlerësuar në punë është një prind më i kujdesshëm dhe më i përgjegjshëm. Dhe përfitimet emocionale dhe psikologjike të punës në një vend pune mbështetës i kalohen brezit të ardhshëm - fëmijëve të vegjël të atyre prindërve që punojnë./ AkademiPune