Sipas Shoqatës Amerikane të Psikologjisë, vendet toksike të punës i lënë punonjësit të sëmurë, të frikësuar dhe me kërkesë për tu larguar. Stresi i shkaktuar nga toksiciteti nuk qëndron vetëm në punë; ai depërton në jetën personale të punonjësve, duke ndikuar në shëndetin e tyre mendor, marrëdhëniet dhe madje edhe mirëqenien fizike. Nëse po kërkoni të udhëhiqni ose të jeni pjesë e një mjedisi të shëndetshëm pune, hapi i parë është të siguroheni që nuk jeni pjesë e një mjedisi toksik.
Këto tetë shenja mund t'ju ndihmojnë të dalloni një kulturë toksike përpara se të dalë jashtë kontrollit.
- Njerëzit gjithmonë largohen
Lëvizja e lartë e punonjësve është shpesh një simptomë e një problemi më të thellë. Ndoshta është menaxheri që luan rolin e favoritit dhe i anashkalon kontributet e të tjerëve, ose anëtari i ekipit në distancë që ndihet aq i shkëputur sa nuk sheh një të ardhme në kompani. Cilado qoftë arsyeja, largimi i vazhdueshëm zakonisht tregon një kulturë që po ua vështirëson njerëzve të qëndrojnë.
- Komunikimi ndihet si një lojë telefonike
Komunikimi i qartë është themeli i një vendi pune të shëndetshëm. Por në një kulturë toksike, gjërat ngatërrohen. Mesazhet janë të paqëndrueshme, udhëzimet janë të paqarta dhe njerëzit e duhur nuk janë të informuar në kohën e duhur. Një shembull se si mund të manifestohet kjo përfshin një anëtar të ekipit duke marrë një email me udhëzime të paqarta dhe duke kaluar orë të tëra duke rrotulluar rrotat e tyre, vetëm për të zbuluar në takimin tjetër se prioritetet kanë ndryshuar. Një shembull tjetër është të dëgjosh rregullisht për vendime kyçe të dorës së dytë sepse lidershipi nuk ndan informacionin hapur. Kur komunikimi prishet, frustrimi rritet dhe besimi gërryhet.
- Klikat dhe përjashtimet janë normë
Kulturat toksike shpesh krijojnë ekskluzivitet. Disa grupe mbajnë të gjithë ndikimin, duke i lënë të tjerët të ndihen të përjashtuar. Kjo mund të duket si një ekip që formon klika të ngushta, me kolegë të caktuar të lënë jashtë bisedave që formësojnë drejtimin e ekipit. Ose mund të jetë një grup kolegësh që planifikojnë vazhdimisht dalje ose projekte anësore pa përfshirë të tjerët, duke krijuar një dinamikë "ne kundër tyre". Kur njerëzit ndihen të përjashtuar, bashkëpunimi vuan dhe pakënaqësia rritet.
- Askush nuk ndihet i sigurt të flasë hapur
Në një vend pune të shëndetshëm, njerëzit mund të ndajnë ide ose shqetësime pa frikë se do të ndëshkohen ose injorohen. Në një vend toksik, punonjësit i mbajnë mendimet e tyre për vete sepse rreziqet e të folurit hapur i tejkalojnë përfitimet. Kur mungon siguria psikologjike, inovacioni dhe komunikimi i ndershëm zhduken së bashku me të.
- Lodhja e tepërt është parazgjedhja
Gjithashtu mund të duket sikur punonjësit qëndrojnë vonë çdo natë sepse "kjo është ajo që vlerëson lidershipi". Në epokën tonë të ndërlidhur, kufijtë e paqartë e bëjnë të vështirë shkëputjen, dhe një mjedis pune toksik nuk i merr në konsideratë kufijtë.
- Thashethemet drejtojnë shfaqjen
Në kulturat toksike, thashethemet dhe sulmet pas shpine lulëzojnë. Nuk janë thjesht biseda boshe - është një sjellje që minon besimin dhe dëmton marrëdhëniet. Kjo mund të duket si punonjës që shqyejnë njëri-tjetrin në mesazhe private në Slack ose një menaxher që flet keq për një anëtar të ekipit me të tjerët. Kur thashethemet janë normë, njerëzit pushojnë së ndjeri të sigurt me kolegët e tyre, dhe vendi i punës bëhet një fushë minash.
- Sjellja e keqe nuk kontrollohet
Një nga shenjat më të qarta të një kulture toksike është mungesa e përgjegjësisë kur sjellja e keqe injorohet ose tolerohet. Kur kjo ndodh, ajo dërgon një mesazh se sjellja e keqe është e pranueshme - ose më keq, shpërblehet. Mendoni për personin me performancën më të mirë të cilit i lejohet t'i trajtojë keq kolegët sepse "marrin rezultate". Ose për punonjësin që vazhdimisht nuk i përmbush afatet, por nuk përballet me pasoja, duke e lënë pjesën tjetër të ekipit të mbulojë boshllëqet. Në çdo vend pune, mungesa e përgjegjësisë ushqen pakënaqësi dhe shkatërron moralin.
- Rritja nuk është përparësi
Në një kulturë pune toksike, punonjësit nuk shohin një rrugë përpara. Qoftë mungesa e mundësive të zhvillimit profesional apo menaxherët që bllokojnë në mënyrë aktive përparimin, njerëzit mbeten të bllokuar. Ndoshta është punonjësi të cilit nuk i është ofruar kurrë mentorim sepse nuk është përparësi. Ose anëtari i ekipit që dëshiron të përmirësojë aftësitë e tij, por i thuhet se nuk ka buxhet për trajnim. Kur rritja nuk mbështetet, punonjësit shkëputen dhe organizata/ kompania e pëson këtë./ AkademiPune