Pse punonjësit e vjetër janë më të kënaqur me punën se të rinjtë?

14 Gusht '24

	 	 
Puna nuk mund të zëvendësojë burimet tradicionale të kuptimit, as nuk është një kurë për pakënaqësinë. Gjëja kryesore është t'i qaseni punës si një akt shërbimi. Me këtë, Sigmund Freud theksoi se qëllimi i psikanalizës është shndërrimi i mjerimit në pakënaqësi normale. Gjetjet e fundit nga Shoqata Psikologjike Amerikane për punëtorët amerikanë rekomandojnë që ky proces mund të funksionojë gjithashtu në drejtim të kundërt - fokusimi i tepërt në pakënaqësinë personale mund të çojë në mjerim.
Sondazhi APA, i realizuar në fillim të vitit 2024, përfshiu më shumë se 2000 punëtorë të moshës 18 vjeç e lart. Gjetjet kryesore ishin mjaft pozitive: 93% e të anketuarve janë krenarë për punën e tyre dhe më shumë se 80% janë të kënaqur me marrëdhëniet e tyre me kolegët. Megjithatë, 59% e punonjësve besojnë se punëdhënësi i tyre mbivlerëson shëndetin në vendin e punës dhe 39% shqetësohen se raportimi i çështjeve të shëndetit mendor mund të ketë pasoja negative.
Dy të tretat e të anketuarve raportuan simptoma të “burnout”(rraskapitjes) në muajin e kaluar, pavarësisht faktit se vetëm 36% thanë se punojnë më shumë se 40 orë në javë.

Të dhënat sugjerojnë se punëtorët e rinj mund të jenë duke luftuar më shumë me aspektet sociale të punës. Gati gjysma e punëtorëve të rinj thanë se idetë e tyre nuk u vlerësuan, krahasuar me 32% të kampionit të përgjithshëm dhe 16% të atyre mbi 65 vjeç. Një studim i veçantë i Institutit Amerikan të Ndërmarrjeve pa një marrëdhënie të ngjashme midis moshës dhe ndjenjave të brendshme të dyshimit profesional: 39% e 18-29-vjeçarët thanë se dyshimet e shpeshta profesionale i përshkruanin disi ose shumë mirë, krahasuar me vetëm 25% të atyre 50 deri në 64 vjeç dhe 22% të atyre mbi 65 vjeç.
Ashtu si me raportin e APA-së, sondazhi i AEI zbuloi se kënaqësia në punë rritet me kalimin e kohës dhe punëtorët e moshuar janë dukshëm më të kënaqur me punën e tyre sesa të sapoardhurit në fuqinë punëtore. Ajo që punëtorët e rinj thonë se vlerësojnë më shumë në punët e tyre është fleksibiliteti për të kombinuar punën me nevojat personale dhe një vend pune mikpritës - pasqyrohen në gjetjet e APA.
“Kur intervistuam punëtorët më të rinj që morën pjesë në sondazhin tonë, shumë prej tyre shprehën se kishin nevojë për kohë për t'u kujdesur për veten dhe për të ushtruar për të përballuar stresin. Ata gjithashtu folën për nevojën për të lënë gjëra nga vetja për t'u përshtatur në punët e tyre, ndonjëherë të përshkruara si "ndërrim kodesh". Shumë nga këto shqetësime, natyrisht, bien në kategorinë "të pritshme" pasi punëtorët më të rinj përshtaten me kërkesat e vendeve të punës që në disa raste janë shumë më kërkuese se shkollat ​​që ata kanë ndjekur.
Jonathan Haidt, psikologu i njohur social dhe autori i "Brezit të Ankthshëm", argumenton se rrjetet sociale dhe teknologjia i kanë përkeqësuar këto tendenca duke rritur shkallën e ankthit dhe depresionit të të rinjve në mbarë botën. Shumë të rinj në moshë madhore, produkte të hiper-individualizmit të shekullit të 21-të, u rritën mes krahasimit dhe izolimit toksik shoqëror, në vend të marrjes së rrezikut dhe lojës së lirë të brezave të mëparshëm.
Këto efekte, të cilat Haidt i përshkroi në librin e tij të mëparshëm, "The Coddling of the American Mind", kanë reduktuar kapacitetin social dhe të vëmendjes midis studentëve dhe punëtorëve të Gjeneratës Z, duke krijuar një ndjenjë të fragmentuar identiteti dhe qëllimi. Pandemia i shtoi benzinë ​​këtij zjarri, veçanërisht për ata që ndodheshin në tranzicion nga fëmijëria në moshën madhore. Realiteti i kthjellët është se shumë nga këto metrika ishin tashmë në rënie shumë kohë përpara se telefoni inteligjent dhe media sociale të ndihmonin në përshpejtimin e përhapjes së sëmundjeve mendore te të rinjtë.
Shumë punëdhënës kryesorë e kanë njohur sfidën dhe e kanë përballuar atë me fushata ndërgjegjësimi dhe plane sigurimesh që ofrojnë mbështetje për shëndetin mendor, ose partneritete me kompanitë që ofrojnë kujdes. Ironikisht, ky fokus në transparencën dhe burimet e shëndetit mendor mund të thellojë sfidat e shëndetit mendor me të cilat përballen punëtorët e rinj. Disa psikologë shqetësohen për "zvarritjen e konceptit" që patologjizon proceset normale të zhvillimit, duke i shtyrë punëtorët të mbiinterpretojnë ndjenjat negative në vendin e punës.
Për të qenë të qartë është bërë një hap përpara që njerëzit me sfida të shëndetit mendor po gjejnë mbështetje në punë. Në të njëjtën kohë, efektet anësore negative të shkaktuara nga fokusi i tepërt i brendshëm gjithashtu kërkojnë vëmendje.
Në një botë ku kaq shumë burime tradicionale të kuptimit – familja, feja dhe pjesëmarrja qytetare – po zbehen, shumë prej tyre janë kthyer në punët e tyre me qëllim. Është një ekuilibër delikat; puna nuk mund të sigurojë të gjithë kuptimin e kërkuar për lulëzimin e qenieve njerëzore. Të presësh që puna të mbushë të gjitha boshllëqet e lëna nga një tërheqje nga familja, besimi dhe komuniteti mund ta kthejë vendin e punës në një burim zhgënjimi kronik, hidhërimi dhe konflikti. Ne kemi nevojë për më shumë se një vend për t’i "dhënë kuptim"  jetës tonë.
Puna nuk është kurë për pakënaqësinë, por duke e trajtuar atë kryesisht si një akt shërbimi ndaj kolegëve dhe klientëve, mund të luajë një rol të rëndësishëm në një jetë të lumtur dhe të shëndetshme./ AkademiPune